من پارتم اشکانیم ارژنگ پاک مانیم

	من پارتم اشکانیم ارژنگ پاک مانیم
	از سپیدی صبح تا سایه گستر هور		HOMEPAGE	E-MAIL	BLOGSKIN

	دل سوخته
	Wed 26 Sep 2007-7:43 PM -الف_دریا
	داغدارم ، داغدارم ای خدایا بیقرارم آسمانم بی ستاره نور در پستو ندارم نالم از درد روانسوز میگدازد جانم افسوس درد را درمان ندارم لحظه هایم رنگ وحشت بر لبم انگشت حسرت خانه ام سرد است و خاموش ای خدا سامان ندارم بغض کرده آبرویم آه مرده در گلویم در ملال آباد شعرم من سخن شیرین ندارم میکده با من غریب است جامم از می گشته خالی گر چه لبریزم ز باده صد فغان مستی ندارم از میان رهگذاران میگریزم همچو سایه خاطرم آشفته است و قصه ای دیگر ندارم خنده بر لب یخ رده اشکم به رخ تاول زده در میان این همه آزردگی آوخ دگر معنا ندارم ساحلم متروک و غمگین خلوتم گرداب خونین بودنم اما چه حاصل من که یک ماوا ندارم خسته ام از بوی غربت از تمناهای نخوت با تن رنجورم اینک تاب جنبیدن ندارم روح من از درد لبریز جان من از زخم خونریز ای خدا رحمی بکن من تاب این آفت ندارم
	لینک ثابت \| عشق آواره
	Sun 23 Sep 2007-1:54 AM -الف_دریا
	توی بن بست غریب پشت بید مجنون زیر اشک آسمون میون هق ، هق باد توی این چار دیواری که بهش میگن اتاق کنار پرتو لرزندهء شمع سایهء ماهرویی رو دیوار به نظر مضطرب و تر سان بود گوئیا یک شبح حیران بود شمع بیهوش شد از تندی باد دیوار انگار سایه رو بلعید و برد کس نپرسید که بود این سایه که دمی آمد و افسوس نبودش دلم رو آزرد توی این خسته دلم چی میگذره فاصله قد هزارتا پنجره میون اتاق سردو تاریکم مجنون سایهء گمگشته شدم ناله هام دردناک و روح گداز ای خدا مهمون این خونه کجاست اگه این سایهء من بود بگو عشق آوارهء من کو کجاست
	لینک ثابت \|

تمام حقوق این قالب متعلق به golshanedad میباشد.