زندگی در چشم من رنگ غم است
شبنم شعرم اسیر ماتم است
بی تو این دنیا برایم یک دم است
زخمهای سینه ام بی مرهم است
بی تو ابرم گریهءخونین کند
آسمانم را خدا بی همدم است
خلوتم را هیچ سازی نیست کوک
جامم از می خالی و
این باغ نیز بی بنشن است
بی تو جان من به ظلمت خو کند
غصه هایم قصهءهفتاد من است
روزگارانم همه رنگ سکوت
نقش ایوانم خطوط مبهم است
شعله هایم خفته در آغوش گور
بی تو شبهایم به دنبال سحر
آفتاب قربانی اهریمن است
بی تو لیلا خاک بر سر میکند
رابعه غم نامه اش بر دامن است
یاسمن پر پر در این دشت جنون
ژا له بر رخساره زاری میکند
بی تو سهم من از این دیوان درد
گفتن لعنت به کار گلشن است
هر کلامی را که من آتش زدم
زردی اش از بی تو بودن
لیک
سرخ فام از عشق با تو بودن است
الف ـ دریا
